ساخت وطن

نوشته شده در تاريخ ۱۳٩۱/۱٢/٢٠ توسط ر.فارسی | پيام ها ()

آری.  باید از خودمان شروع کنیم. از مدرسه ای که در آن مشغول به تعلیم و تربیت هستیم باید شروع کنیم. چرا دانش آموزان ایرانی برای تهیه لوازم التحریر خود به سراغ مارک های خارجی و گران قیمت و تولید کشور های بیگانه میروند؟ چرا سرمایه ایرانی و عکس های قهرمانان بزرگ سرزمینمان ایران اینقدر کوچک شده؟

واقعا راهکار چیست؟

 



ادامه مطلب...
نوشته شده در تاريخ ۱۳٩۱/۱٠/٢۸ توسط ر.فارسی | پيام ها ()

به گزارش گروه سیاسی «خبرگزاری دانشجو»، مسعود درخشان استاد اقتصاد و عضو هیات علمی دانشگاه علامه طباطبایی در یادداشتی که در پایگاه حفظ و نشر آثار حضرت آیت الله خامنه ای منتشر شد به بررسی نقش تجمل گرایی در زندگی ایرانیان و همچنین تولید ملی پرداخته است.


در این یادداشت آمده است: امسال را سال تولید ملی نام‌گذاری کردند و سال گذشته را سال جهاد اقتصادی. از برآیند این دو نام این‌گونه برمی‌آید که تفکر جهادی را باید در عرصه‌های کار و فعالیت اقتصادی و تولیدی وارد نمود و این فعالیت‌ها را با قدرت به پیش برد. اما حلقه‌ی مفقوده‌ای که در این میان کمتر به آن توجه شده، این است که اگر روند فرهنگی و نهادینه‌سازی باورها در این زمینه تغییر نکند، تفاوت و تغییر چندان محسوسی اتفاق نخواهد افتاد. یعنی لازم است که آحاد جامعه یک همخوانی بین این‌گونه نام‌گذاری‌ها و سیاست‌گزاری‌ها با آن‌چه که در جامعه وجود دارد، ببینند تا این باورها در آنان نهادینه گردد.


یکی از باورهایی که نقشی تعیین‌کننده‌ در رونق یا بی‌رونقی تولید ملی دارد، مسأله‌ی رویکرد و نگاه افراد به خرید کالاهای خارجی است. متأسفانه این باور در بخش‌هایی از جامعه وجود دارد که هر نوع کالای خارجی بهتر از کالای ایرانی است. این نگاه که به تولید ملی آسیب زیادی وارد می‌کند، ریشه در بسیاری رفتارها و باورهای نهادینه‌شده در بخش‌هایی از جامعه و برخی عملکردهای اشتباه خود ما دارد؛ رفتارها، باورها و عملکردهایی که کم و بیش به آن بی‌توجه بوده‌ایم.


متأسفانه گاهی در ساخت و ساز بناهای مراکز دولتی و حکومتی هیچ توجهی به معماری اصیل ایرانی نکرده‌اند. بناهایی ساخته‌اند که از هنر آجرکاری، منبت‌کاری، گچ‌کاری و ذوق ایرانی هیچ اثری در آن نیست. بعد هم افتخار می‌کنند که مثلاً نقشه‌ی آن را از فلان کشور آورده‌اند.


به چند نمونه از این موارد اشاره می‌کنم: این‌که شما پشت چراغ قرمز منتظر ایستاده‌اید تا چراغ سبز شود، می‌بینید که ثانیه‌شمار به انگلیسی است، یعنی برای ما معتبر و محترم است که عدد را به انگلیسی بنویسند! شهروندی که با این رفتار برخورد می‌کند، خیلی دور از انتظار نیست که وقتی بخواهد مثلاً یک کفشی را تولید کند، نشانه‌ی آن را (مارک) به زبان انگلیسی بنویسد. این تأثیر در خریدار هم بازتولید می‌شود. خریدار هم به دنبال کفشی می‌گردد که نام انگلیسی بر آن نوشته شده باشد؛ گمان می‌کند که این کالا مرغوب‌تر است و اعتبار بیشتری برای او خواهد آورد.


می‌بینید که یک عملکرد به‌ظاهر کوچک چگونه می‌تواند تأثیر گسترده‌ای داشته باشد. در حالی که می‌توانستند اعداد و ارقام این ثانیه‌شمارها را با یک برنامه‌نویسی ساده، به زبان فارسی و با خط خوش نشان دهند. آن وقت بود که این همه تأثیرات منفی معکوس می‌شد.

 

نوشته شده در تاريخ ۱۳٩۱/۱٠/۱٧ توسط ر.فارسی | پيام ها ()

نوشته شده در تاريخ ۱۳٩۱/۱٠/۱٢ توسط ر.فارسی | پيام ها ()

 

برای آگاهی از عوامل تأثیرگذار در افزایش قیمت در ایران نخستین پرسشی که ابتدا مطرح میشود. آن است که علت اصلی و ریشهای بالا بودن قیمت کالاها و خدمات داخلی نسبت به موارد مشابه خارجی چیست؟ برای پاسخ به این پرسش میتوان به عواملی چون هزینههای مؤثر استفاده از هر واحد عوامل تولید، هزینههای تحمیل شده بر بنگاه به واسطهی قوانین و مقررات، بهرهوری عوامل تولید، عملکرد لجستیک، ساختار نظام توزیع، ساختار بازار (رقابتی یا غیررقابتی بودن بازارها) اشاره کرد.

 
به بیانی دیگر دلیل اصلی و ریشهای بالا بودن قیمت کالاها و خدمات در ایران، پایین بودن توان رقابتی (رقابتمندی) اقتصاد است. توان رقابت یعنی توانایی یک کشور در حفظ و یا ارتقای سهم خود در بازارهای جهانی مشروط به حفظ و یا ارتقای سطح استاندارد زندگی مردم در بلند مدت. این موضوع که تعرفههای وارداتی در ایران به نسبت بالاست و یا سهم صادرات صنایع کارخانهای از صادرات کالایی پایین است و نظیر اینها، ریشه در مسائل اقتصادی در حوزهی رقابت دارد. برخی از کالاها و خدمات با در نظر گرفتن عامل کیفیت در ایران ارزانتر از کشورهای دیگر است اما در مجموع به طور متوسط بیشتر کالاها و خدمات در ایران گرانتر از جهان است.
 
با توجه به اینکه هزاران کالا و خدمت با درجهی کیفیت متنوع در ایران و جهان تولید میشود در نتیجه امکان مقایسهی کالا به کالا و خدمت به خدمت وجود ندارد و به ناچار باید از شاخصهای کلان اقتصادی در ارائهی شواهد بالا بودن قیمت کالاها و خدمات در ایران نسبت به جهان استفاده کرد. با آنالیز کردن قیمت تمام شدهی یک کالا و محاسبهی نقش پارامترهای اقتصاد خرد و کلان میتوان به آثار تورمی پی برد. برخی مثالها میتواند به فهم بیشتر این مسئله کمک کند؛
 
به عنوان نمونه شرکت و یا سازمانی که دو برابر نیاز، نیروی انسانی به کار گرفته است، کامیونی که 1000 کیلومتر با بار حرکت میکند و در مقابل 1200 کیلومتر را بدون بار باز میگردد، سیستمی که دو برابر استاندارد انرژی مصرف میکند، یک فروند کشتی که روزهای متمادی جریمهی معطلی میخورد، واگنهای خالی که در بندرها خاک میخورند، سرمایهای که به جای تولید، صرف خرید زمین ویلایی شده، مزارعی که نسل به نسل خرد شدهاند، پخت غیرکیفی نان، تولیدغیر استاندارد کالا، محصول تولیدی تولیدکننده که در انبار خاک میخورد، کارخانهای که با 50 درصد ظرفیت کار میکند، کارگاهی که احداث شده ولی سرمایه در گردش ندارد، دانشجویی که برای نیاز کشور تربیت نمیشود، کارخانهای که به جای جنوب در شمال احداث شده است، اینها و صدها نمونهی دیگر، از جنس پایین بودن بهرهوری محسوب میشوند.
 
چارچوب و راهحلهای عملیاتی
 
محورهای عمدهی مورد توافق برای برنامهی کاهش قیمت توسط نمایندگان دستگاههای مختلف همچون تولید در بنگاه، بهبود فضای کسب و کار و توسعهی فضای رقابتی، فرآیند تأمین، تولید در بنگاه، حملونقل، انبارداری، توزیع و فرآیند صادرات، چارچوبهای اصلی اقدام برای کاهش قیمت را تشکیل میدهند که برای این چارچوبها، سیاستهای کلی و برنامههای عملیاتی نیزمدنظر است.
 
«تولید در بنگاه» یکی از اهداف عمدهی کاهش قیمت، کاهش هزینههای زائد و افزایش بهرهوری در این بخش است که ایجاد خوشههای صنعتی صادراتگرا، مشارکت بیشتر دولت در مخارج تحقیق و توسعهی (R&D) بنگاههای غیردولتی، اطلاعرسانی و آموزش به بنگاهها به منظور استفاده از تکنیکها، نرمافزارها و فنآوریهای نوین برای کاهش قیمت تمام شده، شفافسازی قیمت تمام شدهی کالاها و خدمات را میتوان به عنوان سیاستهای برنامهای در این حوزه برشمرد. در این راستا حمایت مالی هدفمند و زماندار از بنگاههای فعال در زمینهی کاهش قیمت تمام شده و فعالیتهای تحقیق و توسعهی آنها، حمایت مالی از برون سپاری فعالیتهای غیرتخصصی در بنگاهها، ایجاد و گسترش فرهنگ مشارکت و همکاری صنایع با یکدیگر و توسعهی زنجیرههای تأمین، حمایت از ایجاد و گسترش خوشههای تولیدی و صادراتی از راه پرداخت تسهیلات، برقراری پوششهای بیمهای و پرداخت جوایز صادراتی و حمایت مالی از برون سپاری فعالیتهای غیرتخصصی در بنگاهها، به عنوان راهکارهای عملیاتی پیشنهاد میشود.
 
اطلاعرسانی و آموزش به بنگاهها به منظور استفاده از مدلها (تکنیکها) و نرمافزارهای پیشرفته (فنآوریهای نوین) برای کاهش قیمت تمام شده، استقرار پایگاه اطلاعاتی کارگاههای صنعتی، شناسایی، مستندسازی و معرفی بهترین تجارب کاهش قیمت تمام شده، استفاده از صرفهجوییهای مقیاس در فرآیند تأمین مواد اولیه و کالاهای واسطهای بنگاههای صنعتی، حمایت ویژه از بنگاهها در قالب استفادهی مؤثر و کارآمد از ظرفیتهای کاهش قیمت برای کاهش آثار و تبعات محدودیتهای بینالمللی، طراحی نظام اعطای جایزهی ملی به ایدههای جدید کاهش قیمت نیز در تحقق اهداف مورد نظر مؤثر خواهد بود.
 
همچنین حمایت از تشکیل یا توسعهی نهادهای ارائه دهندهی خدمات، کاهش قیمت و ارتقای بهرهوری، ایجاد انگیزههای مؤثر در شرکتها، سازمانها، مؤسسهها و بانکهای دولتی به منظور بهکارگیری تکنیکهای نوین کاهش قیمت، بهکارگیری و رعایت مقیاس بهینهی تولید در اعطای مجوز واحدهای صنعتی به منظور اجتناب از تأسیس واحدهای ناکارآمد، استقرار حسابداری مدیریت به منظور شفافسازی بهای تمام شدهی کالا و خدمات به عنوان راهبردهای عملیاتی در حوزهی تولید در بنگاه عنوان میشود.
 
«تولید در بنگاه» یکی از اهداف عمدهی کاهش قیمت، کاهش هزینههای زائد و افزایش بهرهوری است که ایجاد خوشههای صنعتی صادراتگرا، مشارکت بیشتر دولت در مخارج تحقیق و توسعهی (R&D) بنگاههای غیردولتی، اطلاعرسانی و آموزش به بنگاهها به منظور استفاده از تکنیکها، فنآوریهای نوین برای کاهش قیمت تمام شده، شفافسازی قیمت تمام شدهی کالاها و خدمات را میتوان به عنوان سیاستهای برنامهای در این حوزه برشمرد.
 

 

 

نوشته شده در تاريخ ۱۳٩۱/٩/٢ توسط ر.فارسی | پيام ها ()

این حسین کیست که عالم همه دیوانه اوست ؟این چه شمعی است که جان ها همه پروانه اوست؟

 

 

نوشته شده در تاريخ ۱۳٩۱/۸/٢٦ توسط ر.فارسی | پيام ها ()
به راستی چرا بسیاری از ما ایرانیان بیش از آنکه به مصرف تولیدات داخلی و بومی خود بپردازیم در دور باطل و ترویج مدام کالاهای خارجی فرو رفته و برای مصرف هر چیزی باید به دنبال مارک خارجی ان می رویم ؟

سالهاست کشور ما با معضلی به نام ترویج مصرف کالاهای خارجی روبرو بوده است روندی که پس از گذشت دهه ها تبدیل به فر هنگی گشته است که همواره کالای خارجی را بر کالای تولید وطن تر جیح داده است و این کالای ایرانی یا تولید داخل بوده است که همچنان از عدم توجه و نگاه منفی به آن رنج برده است.

در این حال به راستی چرا بسیاری از ما ایرانیان بیش از آنکه به مصرف تولیدات داخلی و بومی خود بپردازیم در دور باطل و ترویج مدام کالاهای خارجی فرو رفته و برای مصرف هر چیزی باید به دنبال مارک خارجی ان می رویم ؟

از دهه های گذشته همواره کار شناسان بر این نکته تاکید کرده اند که دو عنصر مهم قیمت و کیفیت سبب می شود تا برای کالایی تقاضا وجود داشته باشد در این حال در گذشته و حال در بسیاری از کالاها نمونه خارجی بوده است که کیفیتی بالاترداشته است و عملا باعث استحکام فرهنگ خرید کالاهای خارجی شده است اما به راستی امروزه نیز کالاهای ایرانی قدرت رقابت با کالاهای خارجی را دارا نیستند یا این فرهنگ و رفتارهای غلط ما در کنار سیاست های اشتباه مقامات اقتصادی است که باعث شده است کالای ایرانی در کشور مهجور باشد و گاه زمانی باعث شده است همان کالا با نام کشوری دیگر در کشور عرضه گردد.

در واقع با نگاهی به سیاست های اقتصادی کشور های پیشرفته ودر حال توسعه در گذشته و حال در می یابیم که بسیاری از کشور های توسعه یافته در دوره هایی از مراحل رشد صنعتی خود و حتی اینک با قدرت تمام از کالاهای تولیدی داخل کشور حمایت کرده و با در نظر گرفتن سیاستهایی چند جانبه در عین اینکه کیفیت کالاهای داخلی را بالابرده اند مصرف کالاهای داخلی را هم در بین مردم و شهروندان رواج داده در این بین این نگاه در واقع باعث افزایش تولید داخلی و افزایش رشد اقتصادی و صنعتی در این کشور ها شد به طوری که زمینه صادرات گسترده را برای محصولات داخلی فراهم کرده است.

در مقایسه با این کشورها ما در کشورمان شاهد آن هستیم که در واقع کالاهای تولیدی داخل به هر دلیلی نتوانسته جایگاه مهم و اصلی خود را در سبد خرید شهرو ندان باز کند چه اینکه در زمان هایی این واردات گسترده بوده است که عملا در بخش هایی از تولید داخلی را ورشکسته کرده است.

آنچه مشخص است عقیده بسیاری از کارشناسان، چالش بزرگ پیش روی محصولات صنعتی داخلی در حال حاضر، انبوه کالاهای مصرفی بادوام و کم دوامی است که به شکل قانونی و یا غیرقانونی وارد کشور می شود، اما مسلم است که برای برخورد بااین چالش نمی توان تنها به برخوردهای قانونی اکتفا کرد و باید با توجه به شیو های گوناگون فر هنگی از مردم خواست تا مصرف کالای ایرانی را افتخار ملی بدانند علاوه بر این باید به یاد داشت تا وقتی که بازار و خانه های ما از کالاهای خارجی پر باشد، نه صنعت ما پیشرفت خواهد کرد و نه توسعه شکل خواهد گرفت و نه لشکرگسترده بیکاران کمتر خواهد شد و راه ایجاد اشتغال و کاستن از تعداد بیکاران فراهم آوردن زمینه توسعه تولید در کنار افزایش کیفیت کالاهاو تشویق خرید کالای ایرانی در کوتاه مدت و میان مدت در داخل کشور است در این راستا دولت باید به گونه ای عمل کند که قدرت و میل به خرید مردم برای خرید کالای داخلی تقویت شود امری که پیامدهای مثبت و مهمی نظیر بالارفتن رشد اقتصادی و صنعتی در کنار قدرت مند شدن صنعت و توان برای صادرات بیشتر به همراه دارد. 
نوشته شده در تاريخ ۱۳٩۱/۸/٢٥ توسط ر.فارسی | پيام ها ()
قالب وبلاگ